Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Το Όνειρο του Κ

Το Όνειρο του Κ
----------------------------------
Ο Κ , σε μια τριτη ηλικία γύρω στα 60 αισθανθηκε παραξενα σαν σε ένα déjà vu ότι βρισκονταν σε μα άλλη εποχή: εκεί γύρω στα μεσα της δεκαετίας του 70 με τα προβλήματα της εφηβειας και λιγο πριν πεσει η χουντα ,τα κοριτσια , αχ πώς να πλησιασω τα κορίτσια και πως ευχήθηκε: «αχ !! ναμουν γερος» να ταχα ξεπεράσει όλα αυτά ..Ο Κ θυμήθηκε ότι ειχε κανει αυτή την ευχή τότε σε μιαν άλλη εποχή όπου μόλις ειχε εμφανιστεί η τηλεόραση και δεν υπήρχε το ιντερνετ και τα εξυπνα κινητά και ακόμα φορούσαν παντελόνια καμπάνα και η Ελλάδα μύριζε ακόμα κοπριά..Και αίφνης κοίταξε γύρω του και αντελήφθη πως μέσα από ένα παράδοξο το χρόνου ήταν αυτός ακόμα ο έφηβος της δεκαετίας του 70 που μεταφέρθηκε σε μιαν αλλόκοτη εποχή όπου όλοι παραμιλούσαν και υπήρχαν βιντεοφωνα όπως στα κομιξ επιστημονικής φαντασίας και ο ίδιος είχε γεράσει και δεν ήταν πλέον έφηβος αλλά γέρος και η ευχή του είχε πραγματοποιηθεί όμως τα προβλήματα της εφηβείας του ακόμα δεν είχαν λυθεί: παρέμενε εκεί ένας εξηντάρης έφηβος γιατί η εφηβεία είναι μια κατάσταση όπου μπαίνεις αλλά δε βγαίνεις -ιδίως αν διαθετεις εσωτερική ζωή. Και να που κοντοστάθηκε εκεί –καταμεσής του χρόνου - ανάμεσα στα 70 του 20ου αιώνα και το 2018 αμφίθυμος όπως πάντα ανάμεσα στα δεκαέξι και τα εξήντα ; ’’Που βρίσκομαι ‘’αναρωτήθηκε.. και δοκίμασε να περπατήσει όμως στεκόταν στο ίδιο σημείο σημειωτόν όπως συμβαίνει καμιά φορά στα όνειρα, η επανάληψη : Έτσι μπλεγμένος μες τον εαυτό του όπως στο δίχτυ μιας αράχνης ο Κ έμεινε για μια στιγμή η μια αιωνιότητα ακίνητος περιμένοντας να τον καταβροχθίσει ο Κρόνος .

Πέτρος Θ.

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

10 χρονια Σπηλια του Νοσφερατου(νυν Μοντεχρήστου)

 πως περναν τα  χρονια...


Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Μου φαίνεται ότι ακόμα βλέπω




Π. Θ.


Μου φαίνεται ότι  ακόμα  βλέπω
τους πελαργούς να πετάνε πελώριοι

σαν Σφίγγες πάνω απ'τα κεφάλια μας

και να κουρνιάζουν στα Τηλεγραφόξυλα
και να ναι Σούρουπο του Φθινοπώρου



Νομίζω πως ακόμα τρέχω


ανάμεσα σε αγελάδες και σε κάρα
ακολουθώντας το κάλεσμα του χρόνου

όνειρο μεσ'απο την Ομίχλη η παιδική μου ηλικία

καθώς γλιστρούσε το ποδήλατο μου
ανάποδα στα χρόνια του Εξήντα

να είναι ασημένιο απόγευμα
κι εγώ να παίζω μόνος στην Πλατεία

και σιγά σιγά να αναδύονται τα φαντάσματα
  και να μου ψιθυρίζουνε  Φωνές
και στον ουρανό να πλέουν - σμήνη -οι Καργιες .....

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου